احترام به هر پلشتی، بیاحترامی به خودت است:
پارادوکس مدارا (پوپر): تحمل بیقیدِ نابردبار، خودِ مدارا را نابود میکند. روانشناسی مرزها هم میگوید احترام اجباری به فرد آسیبزن، سیگنال «من ارزش ندارم» به مغز میدهد و فعالشدن آمیگدال را در مواجهههای بعدی تقویت میکند. مرز، نه دیوار، تعریف ارزش است. مرز بین احترام و تأیید کجاست؟
راهکار:
احترام و تأیید دو مقوله جدا هستند: میتوانی برای انسان بودن طرف حداقل ادب را نگه داری، بدون آنکه رفتار زشتش را بپذیری. تفاوت اینجاست که مرز، نه با پرخاش، بلکه با فاصلهگذاری مشخص میشود؛ احترام به خود یعنی انتخاب اینکه چه کسی به دایره نزدیکت وارد شود.