ارزش هر کس اندازه خودش است؛ مثل عدد ۱:
در روانشناسی شناختی، پدیدهای به نام «سوگیری مقایسه اجتماعی» نشان میدهد که مغز ما ناخودآگاه ارزش دیگران را با خودمان میسنجد، درحالیکه هر فرد مانند عدد ۱ در ریاضیات — غیرقابل تقسیم و یکتا — است. جالب: در نظریه بازیها، وقتی به کسی «بهای» واقعیاش را میدهی، تعادل «نَش» شکل میگیرد و همکاری بلندمدت ممکن میشود. آیا شما تا به حال کسی را بدون مقایسه، صرفاً به خاطر خودش ارزشگذاری کردهاید؟
راهکار:
عدد ۱ در ریاضی بینهایت توان دارد؛ هر انسان هم با ارزشهای منحصربهفردش به همان اندازه توانمند است. پیشنهاد: به جای مقایسه، ویژگیهای خاص هر فرد را فهرست کنید و ببینید چطور میتوانید آن را در خود یا دیگران پرورش دهید.