تربیت درست یا شایستگی؟ معمای احترام:
یک پدیده روانشناختی به نام «خطای بنیادین اسناد» میگوید: وقتی دیگران به ما احترام میگذارند، آن را به شخصیت خود نسبت میدهیم، اما وقتی ما به کسی احترام میگذاریم، آن را به تربیت خود ربط میدهیم. این سوگیری باعث میشود همواره ارزش خود را بیشتر از حد واقعی ببینیم. آیا تا به حال دقت کردهاید که چند درصد از احترام روزمره واقعاً «شایسته» است؟
راهکار:
این جمله تضاد جالبی را نشان میدهد: بین احترامی که از روی تربیت میدهیم و برداشتی که طرف مقابل از شایستگی خود دارد. شاید بتوان آن را بهانهای برای پرسیدن این کرد که آیا ما هم احترام دیگران را به حساب تربیت آنها میگذاریم یا واقعاً لایقش هستیم؟