دل پر درد و جایی برای آرزو کردن:
پدیدهای به نام 'انقباض شناختی' در روانشناسی وجود دارد: وقتی درد عاطفی شدید است، مغز منابع خود را فقط روی بقا متمرکز میکند و قشر پیشپیشانی (مرکز برنامهریزی) را خاموش میکند. همان لحظه، توانایی تصور آینده از بین میرود. جالب این که این مکانیسم دقیقاً شبیه واکنش به گرسنگی شدید است: بدن اولویت را به رفع نیاز فوری میدهد. سوال: چه طور میتوان این انقباض را بدون از بین بردن درد معکوس کرد؟
راهکار:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که درد مزمن ناحیهای از مغز به نام 'پیشپیشانی' را فعال میکند که مسئول تصمیمگیری است؛ همین باعث میشود تصور آینده سخت شود. اما راهی برای خروج وجود دارد: تمرین 'ذهنآگاهی' میتواند دوباره فضای ذهنی برای آرزو ایجاد کند.