عاشق شدن ناگهانی: وقتی کنترل از دست میرود:
در روانشناسی پدیدهای به نام «اثر لغزشی هیجانات» وجود دارد: هرچه بیشتر تلاش کنیم احساساتمان را محدود کنیم، احتمال طغیان آنها بیشتر میشود. مغز در عاشقی دوپامین و اکسیتوسین را چنان سریع ترشح میکند که منطق را دور میزند. آیا این «از دست در رفتن» همان چیزی است که عشق واقعی را از دلبستگی سطحی جدا میکند؟
راهکار:
گاهی «از دست در رفتن» دقیقاً همان چیزی است که عشق را از یک احساس سطحی به یک تجربه عمیق تبدیل میکند. پذیرش این بیاختیاری، خودش نوعی تسلط بر لحظه است.