از گریه زیر پتو تا آرایش برای بیرون:
در روانشناسی، این رفتار شبیه به «بازنشانی هیجانی» است. مغز با یک دوره تخلیه احساسی شدید (گریه)، هورمون‌های استرس مثل کورتیزول را کاهش می‌دهد و سپس با تغییر فیزیکی (آرایش) و فعالیت اجتماعی، مسیرهای عصبی مربوط به پاداش و ارتباط را فعال می‌کند. آیا این یک مکانیسم دفاعی سالم است یا فرار از حل مسئله؟
راهکار:
این رفتار می‌تواند نمونه‌ای از «تنظیم هیجان مبتنی بر موقعیت» باشد؛ یعنی فرد احساسش را می‌پذیرد، آن را بروز می‌دهد، اما اجازه نمی‌دهد برنامه‌های اجتماعی‌اش را کاملاً تعطیل کند. یک قدم خلاقانه بعدی می‌تواند نوشتن یک یادداشت کوتاه از احساسات آن یک ساعت باشد.