ترس از موسیقی: وقتی خاطرات، کنترل را به دست میگیرند:
موسیقی تنها محرکی است که همزمان هیپوکامپ (مرکز حافظه) و آمیگدال (مرکز هیجان) را فعال میکند. به همین دلیل، خاطرات موسیقایی زندهترین و غنیترین نوع حافظهاند. نکتهٔ تکاندهنده اینجاست که حتی در آلزایمر پیشرفته، حافظهٔ موسیقایی تا آخرین لحظات تقریباً دست نخورده باقی میماند. انگار مغز ما برای ملودیها یک گاوصندوق جداگانه دارد که فرسوده نمیشود. آیا تابهحال یک آهنگ، طعم یا بوی خاصی را برایتان زنده کرده است؟
راهکار:
این ترس در واقع ادای احترام ناخودآگاه شما به قدرت ویرانگر اما شفابخش موسیقی است. مغزتان هشدار میدهد که ملودیها میتوانند قفل احساساتی را باز کنند که مدتهاست خاک خوردهاند. میتوانید به جای فرار، یک دفترچه «سفرنامه موسیقایی» بسازید؛ هر بار که آهنگی شما را ترساند، مقصد خاطره را بنویسید. این نقشه برداری، ترس را به کشف تبدیل میکند.