دل سپردن و قمار عاطفی؛ تا پای احساسات بمان:
توی روانشناسی به این پدیده میگن «سرمایهگذاری احساسی اشتباه»: هرچی بیشتر برای یه رابطه هزینه کنی (دل بدی، عادت کنی)، ترک کردن سختتر میشه. جالبه که شطرنج قرنها نماد جنگ قدرت بوده، و تو اینجا سرباز و شاه و بیبی رو راست میگی. بیبی (ملکه) قدرتمندترین مهرهست، ولی تو ترجیح دادی با سرباز بمونی. سوال جامعه: آیا «عادت کردن به گلهای خشک» یه نوع دفاع روانیه برای نترسیدن از باخت دوباره؟
راهکار:
این شعر قمار عاطفی رو با حرکتهای شطرنج یکی میدونه. شاید جای سرباز و شاه و بیبی، بهتر باشه آدم یادش بیاد که توی عشق، مهرهها همون طور که میتونن قربانی بشن، میتونن ورق رو برگردونن. یه نگاه تازه: این «بمان»ها میتونن دعوت به ایستادن نباشن، بلکه نشون دادن قدرتی باشه که خودت بعد از باخت پیدا میکنی.