مست بمیرم در آغوش تو: از عشق تا خودفراموشی:
میدانستید «میل به مرگ در اوج لذت» (La petite mort) در روانشناسی یک مفهوم واقعی است؟ عشق رمانتیک در مغز درست همان مسیرهای پاداشی را فعال میکند که کوکائین! این حس اعتیاد و فروپاشی موقت «خود» (ایگو دیسلوشن) همان چیزی است که عرفا هم هنگام وحدت تجربه میکنند. آیا شما هم طعم این جنون شیرین را چشیدهاید؟
راهکار:
این تمایل به «مست مردن در آغوش» را میتوان از منظر روانشناسیِ خودفراموشی (Ego Dissolution) دید. در اوج عشق، مرزهای «من» محو میشوند و فرد آرزوی وصال کامل و فنا شدن در معشوق را دارد؛ نه مرگ واقعی، که تشبیهی برای رهایی از خودآگاهی. این تجربه در پژوهشهای اخیر مغز با کاهش فعالیت قشر آهیانه مرتبط است.