تعادل احساس و منطق؛ نه مهربان، نه بیرحم:
آسیب به قشر پیشپیشانی شکمی میتواند هوشبهر و منطق را دستنخورده بگذارد، اما بیمار را در تصمیمهای واقعی فلج کند؛ چون احساسات مثل «نشانگرهای تنی» گزینهها را وزندهی میکنند. داماسیو نشان داد تصمیم عقلانی بدون احساس، نه سردتر، بلکه ناتوانتر است. پس مرز مهربانی و بیرحمی کجاست وقتی منطق خودش به احساس وابسته است؟
راهکار:
منطقی تصمیم گرفتن یعنی حذف احساس نیست؛ یعنی احساس را به عنوان داده میبینی، نه فرمان. کسی که احساسش آشکار است و با منطق انتخاب میکند، نه سنگ است نه باد؛ یک سیستم تصمیمگیری دوسویه است.