احساس زنده بودن با مادر

دلتنگی برای مادر و حسی که ما را زنده نگه می‌دارد:

در روان‌شناسی دلبستگی، مادر «پایگاه امن» است؛ آزمایش هری هارلو نشان داد میمون‌های بی‌مادر حتی با غذای کافی، به آغوش پارچه‌ای گرم پناه می‌بردند و تماس لمسی را به بقای روانی ترجیح می‌دادند. در انسان، حضور یا حتی تصور مادر ترشح اکسی‌توسین را بالا می‌برد و کورتیزول استرس را کاهش می‌دهد؛ برای همین مادر فقط خاطره نیست، یک مدار بقاست.

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویهٔ «دلبستگی ایمن» دید: ما فقط به خاطر مادر زنده نیستیم، بلکه مغز ما مادر را به‌عنوان نقشهٔ امنیت درونی ذخیره کرده است؛ برای همین حتی تصور او می‌تواند واکنش استرس را آرام کند.