بارون و جادههای خالی، یادت توی بغل نیست:
علم اعصاب نشان میدهد باران با صدای یکنواخت و بوی «پتکریکور» خاک، حافظه رویدادی را فعال میکند و خاطرات عاطفی را با شدت بیشتری زنده میکند. این یک پدیده زیستشیمیایی است، نه صرفاً یک استعاره شاعرانه. آیا تا به حال یک خاطره خاص در هوای آفتابی به همین شدت به سراغت آمده؟
راهکار:
این حس در هوای بارانی بسیار رایج است. یک ایده: دفعه بعد که باران میبارد و پشت فرمان هستی، یک آهنگ جدید و پرانرژی پیدا کن که دقیقاً با ریتم برفپاککنها هماهنگ باشد. این میتواند یک خاطره صوتی جدید و خنثی بسازد تا تداعیهای قدیمی را بازنویسی کند.