بنازم به غیرت غم: همراه همیشگی تنهایی:
در روانشناسی به «همنشینی مزمن با غم» میگویند؛ مغز در شرایط غم طولانی، مدارهای عصبی را تقویت میکند که بدون محرک خارجی هم فعال میشوند. جالب اینجاست که گاهی این وفاداریِ غم، یک مکانیسم دفاعی است تا از شوکهای بزرگتر جلوگیری کند. آیا حاضرید به غم «مرخصی» بدهید؟
راهکار:
این نگاه که غم همیشه با تو بوده، میتونه هم تلخ باشه هم شیرین. شاید وقتشه به غم بگی: «مرسی که بودی، حالا یه کم برو کنار تا زندگی رو هم ببینم.»