احساس تنفر از همه

عادت به تنهایی و تنفر از همه؛ روانشناسی تنهایی:

تنهایی مزمن، سیستم عصبی را در حالت هشدار نگه میدارد و همان مسیرهای مغزیِ درد جسمی را فعال میکند؛ به همین دلیل مغز، دیگران را تهدید میبیند نه منبع آرامش. تحقیقات نشان میدهد انزوای طولانی حتی حس همدلی را کم میکند و فرد را بدبینتر به نیت آدمها میکند. آیا این تنفر واقعاً از تنهایی است یا از نیازِ برآوردهنشده به ارتباط؟

راهکار:

این جمله را میشود برعکس هم خواند: کسی که از همه متنفر میشود، هنوز دلتنگِ آدمهاست؛ نفرت، سایهٔ همان تعلقِ خواستهنشده است.