متناقضترین حس درباره گذر زمان:
در روانشناسی به این «تحریف زمانی» میگن: مغز ما زمان رو نه خطی، که بر اساس بار عاطفی ثبت میکنه. وقتی دردی میکشیم، آمیگدال فعال میشه و هر لحظه رو با جزییات ذخیره میکنه، پس حس میکنیم زمان کش میاد. اما وقتی بعداً به گذشته نگاه میکنیم، اون همه جزییات فشرده میشه و دوره کوتاه به نظر میرسه. دقیقاً برعکس لحظات شاد که کمجزییاتاند و بعداً بلند به نظر میرسن. سوال: آیا این تضاد باعث میشه ارزش لحظات سخت رو بیشتر بفهمیم؟
راهکار:
این جمله تضاد جالبی رو به تصویر میکشه: وقتی در لحظهای سخت گیر افتادهایم، هر ثانیه کش میاد، ولی از دور نگاه که میکنیم، انگار کل آن دوره پریده. شاید رازش این باشه که مغز ما زمان رو بر اساس شدت احساسات و نه تقویم اندازه میگیره.