احساس یتیمی عاطفی در غیاب عشق:
مغز انسان در فراق عشق، واکنشی مشابه ترک مواد مخدر نشان میدهد: کاهش دوپامین و افزایش کورتیزول. جالبتر اینکه اسکنهای مغزی نشان میدهند ناحیهای که برای درد فیزیکی فعال میشود، هنگام طرد عاطفی نیز روشن میشود. این 'یتیمی'، بازتاب نیاز تکاملی به دلبستگی برای بقاست. آیا تناقض اینکه 'تمام دنیا بغلت کنند' اما باز هم یتیم باشی، راز ماندگاری انسان است؟
راهکار:
این حس یتیمی، فریاد مغز برای دلبستگی ایمن است. شاید جالب باشد که بدانی همین حس، موتور محرک بسیاری از آثار هنری جاودانه بوده؛ از حافظ تا داستایوفسکی. آن را نه به عنوان زخم، که به عنوان سندی بر عمق ظرفیت عاطفیات ببین.