تغییر هویت در یک شب؛ از خودمون موند فقط خاطره:
توی روانشناسی به این پدیده میگن «مرگ نفس» یا ego death: لحظهای که تصویری که از خودت داری فرو میریزه و دیگه نمیتونی به هویت قبلی برگردی. جالبه که مغز توی خواب عمیق (REM) نوراپینفرین رو تقریباً قطع میکنه و باعث بازنشانی مدارهای احساسی میشه. آیا این «شب» میتونه یه استعاره از یه جراحی ناخودآگاه باشه؟
راهکار:
این متن میتونه بازتاب یه لحظه «لیمینالیتی» باشه: همون حالت مرزی بین گذشته و آینده که هویت قدیمی میمیره ولی هنوز جدیدی شکل نگرفته. پیشنهاد میکنم اگه این حس رو تجربه کردی، باهاش نجنگ. بذار شب و صبح هر دو باشن تا کمکم اون «من» تازه ساخته بشه.