تنهایی در لحظات خوب؛ شرمندگی از تک بودن:
از نظر روانشناسی، «احساس گناه لذتِ تنهایی» یه پدیده واقعیه. تحقیقات نشون میدن ما طوری اجتماعی شدیم که فکر میکنیم خوشیهای واقعی فقط تو جمع معنا داره، پس وقتی یه جای خوب رو تنها تجربه میکنیم، ناخودآگاه حس شرم یا حسرت بهمون دست میده. این یعنی تناقض بین خودِ واقعی و خودِ اجتماعیمون. جالبه که تو فرهنگهای جمعگرا مثل ما، این فشار حتی بیشتر هم هست. تا حالا شده جای دیدنی رو تنها برید و خجالت بکشید؟
راهکار:
شاید این شرم ناشی از این باشه که فکر میکنی تجربههای خوب فقط وقتی با دیگران تقسیم بشن ارزش دارن. در حالی که تنهایی میتونه قدرتی باشه برای درک عمیقتر لحظهها.