بی خوابی فلسفی: رقابت با زمان از نگاه امیل سیوران:
نکته جالب اینجاست که مغز در بیخوابی، دوپامین و ملاتونین را با اختلال ترشح میکند و این «تهی بودن» ذهنی، در واقع یک مکانیسم دفاعی برای جلوگیری از فروپاشی شناختی است. جالبتر اینکه سیوران این حالت را «رقابت با زمان» مینامد، در حالی که عصبشناسی مدرن میگوید در بیخوابی، ناحیه «پیشپیشانی» مغز که مسئول درک گذر زمان است، بیشفعال میشود و هر ثانیه را مثل یک ساعت طولانی حس میکند. آیا شما هم در بیخوابی حس میکنید زمان کش میآید؟
راهکار:
این متن به حس رقابت با زمان در بیخوابی اشاره دارد. اگر این حس را تجربه میکنید، میتوانید آن را به فرصتی برای «مشاهدهگری محض» تبدیل کنید: به جای تلاش برای پر کردن لحظه، به سکوت و تیکتاک ساعت گوش دهید و ببینید که چگونه ذهن شما از خالی بودن وحشت میکند. این تمرین، مرز بین «بودن» و «اندیشیدن به بودن» را شفاف میکند.