نامه‌های کافکا: حس پشت در بسته ماندن در عشق:
این استعاره‌ی «در بسته» در ادبیات جهان ریشه‌ای عمیق دارد: در اساطیر یونان، «جعبه پاندورا» پس از باز شدن، فقط «امید» را درون خود نگه داشت. اما کافکا اینجا برعکس عمل می‌کند: او می‌گوید در بسته است و امیدی در کار نیست. جالب اینجاست که در روانشناسی، «در بسته» نماد «مرزهای نفوذناپذیر» در روابط سمی است. آیا این در را خودت قفل کرده‌ای یا کلید دست طرف مقابل است؟
راهکار:
این حس «پشت در بسته ماندن» در روانشناسی به «ناهماهنگی شناختی» نزدیک است: ذهن تو همزمان می‌داند که در باز نمی‌شود، اما همچنان به آن امید دارد. برای رهایی، یک قدم عملی بردار: یک نامه‌ی خیالی به طرف دیگر در بنویس و آن را برای خودت بخوان. این کار به مغزت سیگنال «بستن پرونده» می‌دهد.