آرزوی پشیمانی کسی که قدر عشق تو رو ندانست:
تحقیقات روانشناسی نشون داده که مغز انسان بعد از جدایی، خاطرات رو به صورت گزینشی بازنویسی میکنه تا با احساسات فعلی هماهنگ بشه. یعنی همون کسی که امروز فکر میکنی "قد تو دوست نداشت"، ممکنه فردا با یه تغییر شیمیایی ساده در سروتونین، خاطراتش رو کاملاً متفاوت به خاطر بیاره. این "پشیمانی" که آرزوش رو داری، بیشتر یه توهم بیولوژیکه تا یه واقعیت عاطفی. سوال اینجاست: آیا واقعاً میخوای زندگیات وابسته به یه خطای محاسباتی مغز دیگری باشه؟
راهکار:
این جمله انگار از دل کسی بیرون اومده که هنوز زخم جدایی رو یدک میکشه. شاید بهتر باشه به این فکر کنی که ارزش واقعی تو به اندازهٔ عشقی که دادی نیست، بلکه به اندازهٔ احترامی که به خودت میذاری. گاهی رها کردنِ امید به پشیمونی دیگران، خودش بزرگترین رهاییست.