رفتن مثل پروانه؛ شعری کوتاه و احساسی:
پروانهها با مغزی به اندازه سر سوزن هزاران کیلومتر مهاجرت میکنند؛ جالبتر اینکه اثر پروانهای در نظریه آشوب نشان میدهد بالزدن یک پروانه در برزیل میتواند گردبادی در تگزاس ایجاد کند. پرواز به ظاهر بیهدفشان الگوریتمهای پیچیدهای دارد که هنوز در حال کشف آنیم. یک بالزدن ساده، سرنوشت را عوض میکند؟
راهکار:
پروانه هرگز نمیرود؛ او تنها پوست میاندازد. این پر زدن، شاید نه فراموشی، که رهایی از پیلهای تنگ است. به رفتنش مثل شکوفا شدن نگاه کن.