جملهٔ تلخ و عمیق دربارهٔ غیبت خدا در سال ۱۴۰۴:
آیا میدانستید در روانشناسی به این حس «خلأ هستیشناختی» میگویند؟ تحقیقات نشان میدهد نسلهای پس از مدرنیته بیشتر از هر دورهای احساس «غیاب امر قدسی» را تجربه میکنند. جالب این که نیچه در 'حکمت شادان' پیشبینی کرد که سایهٔ خدای مرده تا قرنها بر فرهنگ سنگینی خواهد کرد. اما نکتهٔ شگفتانگیز: همین فقدان باعث تولد هنرِ جستوجوی معنا در اگزیستانسیالیسم شد. نظر شما چیست؟ آیا نبود خدا لزوماً به معنای بیمعنایی است؟
راهکار:
این جمله احساس عمیق پوچی و بحران معنوی را بازتاب میدهد. اگر در جستوجوی معنا هستید، شاید مطالعهٔ مفهوم «مرگ خدا» در فلسفهٔ نیچه یا نگاه اگزیستانسیالیستها به خلأ ارزشی، دید تازهای به شما بدهد. تجربهٔ فقدان گاهی سکوی پرش برای ساختن معنای شخصی است.