ترس از رسیدن به آرزوها و خوشحال نشدن بعد از موفقیت:
بر اساس یافتههای روانشناسی، سطح شادی ما بعد از هر موفقیت بزرگ خیلی زود به حالت عادی برمیگرده؛ به این «سازگاری لذت» میگن. مغز برای بقا ساخته شده، نه برای رضایت دائم. حتی کسانی که برندهی لاتاری شدن، بعد از چند سال سطح شادی مشابه قبل دارن. چیزی که دوپامین رو آزاد میکنه، تلاش برای رسیدن است، نه خود رسیدن. پس آرزو بعد از رسیدن تبدیل به چه چیزی میشه؟
راهکار:
شاید «آرزو» اینجا فقط یک هدف نیست؛ نمادی از اینکه خوشبختی رو به آینده گره زدیم. همون ترس، نشون میده الان هم به خودت اجازهی خوشحالی کامل نمیدی؛ و اگر رسیدن به آرزو خوشحالت نکنه، یعنی اون آرزو نسخهی واقعی تو نبوده.