ترس از تمام شدن غم و فراموشی خنده:
مغز انسان در مواجهه با غم مزمن، دوپامین را سرکوب میکند تا از شوک ناگهانی شادی جلوگیری کند. این یعنی گاهی «ترس از پایان غم» یک واکنش شیمیایی برای بقای عاطفی است، نه یک حس شاعرانه. آیا تا به حال حس کردهای شادی بعد از غم، ترسناکتر از خود غم است؟
راهکار:
این جمله انگار از جایی میآید که غم تبدیل به هویت شده. شاید ارزشش را دارد بپرسی: اگر غم نباشد، چه چیزی جای آن را پر میکند؟ گاهی ترس از شادی، سختتر از خود غم است.