جهان بیاو چه بیهوده است؛ دلنوشتهای عاشقانه:
مطالعات نوروساینس نشان میدهد فقدان معشوق، فعالیت قشر پیشپیشانی میانی را که مسئول معنابخشی به جهان است، مختل میکند. به همین دلیل جهان واقعاً برای مغز یک عاشقِ داغدیده، بیمعنا و رنگپریده به نظر میرسد. آیا میتوان این تجربه را معادل یک فروپاشی متافیزیکی لحظهای دانست؟
راهکار:
این جمله نه فقط فقدان، که قدرت عظیم عشق را نشان میدهد: عشق آنقدر قدرتمند است که نبودش یک کل جهان را بیمعنا میکند. پس غم تو گواهی است بر عمق عشقت.