احساس وصل به خدا

متن عرفانی: روزگاران وصل به خدا باشد بس:

مغز هنگام تجربه‌های عمیق عرفانی، فعالیت شبکه حالت پیش‌فرض (DMN) را کاهش می‌دهد؛ همان شبکه‌ای که مسئول حس خود و زمان است. نتیجه؟ فروپاشی مرزهای خود و جهان، همان «وصلی» که در ادبیات عرفانی توصیف می‌شود. جالب اینجاست که این حالت در مدیتیشن‌های طولانی هم دیده شده است. آیا این یعنی تجربه وصل، یک ترفند زیستی است یا دریچه‌ای به حقیقت؟

راهکار:

اگر وصل به خدا را نه یک مقصد، بلکه آگاهی دائمی از حضور در لحظه حال بدانیم، شاید همین «بس» بودن، مغز را از چرخه تلاش بی‌پایان برای خوشبختی رها کند.