آرزوی نیستی: برسد روزی که از ما نباشد خبری:
بر اساس نظریه اطلاعات کوانتومی، هیچ اطلاعاتی در جهان واقعاً نابود نمیشود. هر اتمی که حالا ذرهای از ما را شکل میدهد، میلیاردها سال در ساختار جهان حک شده. پس «بیخبری مطلق» حتی اگر ناممان گم شود، از نظر فیزیکی غیرممکن است. آیا این یعنی جاودانگی اجباری؟
راهکار:
این حس «بیخبری» اغلب ترس از ناپدید شدن است، اما نقطه مقابل آن «جاودانگی در خاطرهها»ست: هر رد کوچکی که حالا از خود به جا میگذاری، میتواند قرنها بعد «خبری» تازه شود.