دلنوشته غمگین: بدون تو حتی رویا هم محاله:
گریه در تنهایی ترشح اکسیتوسین داره که موقتاً آرامش میده، اما در عشق یکطرفه، مغز با ترشح دوپامین ناشی از خیالپردازی، مدار پاداش رو فعال نگه میداره. این یعنی 'رویای محال' خودش یه جور اعتیاد عصبیه. تحقیقات نشون دادن که ۷۰٪ افراد حداقل یکبار چنین حسرت تخیلی رو تجربه کردن. چه چیزی این رویا رو اینقدر قدرتمند میکنه؟
راهکار:
این حس در واقع نشونهای از عمق پیونده. شاید این اشکها نه برای از دست دادن یک شخص، که برای وداع با یک ایدهآل دستنیافتنیست. روانتحلیلگرها میگن پذیرش این تمایز، اولین قدم رهایی از چرخه خیالپردازیه.