احساس متناقض دلتنگی

دلتنگی برای کسی که هرگز همراهم قدم نزد:

مغز انسان در تصویربرداری عصبی نشان می‌دهد که خاطرات واقعی و خیال‌پردازی‌های عمیق از مسیرهای عصبی یکسانی عبور می‌کنند. به همین دلیل کسی که هرگز کنارت نبوده می‌تواند در خاطراتت قدم بزند، انگار که واقعاً زیسته‌ای. این پدیده «حافظه کاذب احساسی» بخشی از سازوکار دلبستگی پیش‌گویانه مغز است. آیا شما هم ردّ پای کسی را در خاطراتی حس کرده‌اید که هرگز ساخته نشده؟

راهکار:

این دلتنگی عجیب در واقع نیاز عمیق به هم‌آغوشی روانی را نشان می‌دهد؛ گاهی مغز ما یک شخصیت کامل را از تکه‌هایی از آرزوها می‌سازد تا خلأ حضور واقعی را پر کند. شاید این «او» آیینه‌ای از خودِ توست که هنوز قدم زدن در خیابان‌های تنهایی را تجربه نکرده‌ای.