احساس متفاوت بودن از همه

تنهایی و بی‌شباهتی: سخن ناب داستایفسکی:

مطالعات تصویربرداری عصبی نشان می‌دهند که مغز افراد تنها، در مواجهه با چهره‌های غریبه، بخش‌های مربوط به تهدید را فعال‌تر می‌کند؛ یعنی ذهن انسان به‌جای جست‌وجوی شباهت‌ها، مدام تفاوت‌ها را رصد می‌کند و این چرخه انزوا را تشدید می‌کند. این نقل‌قول درست همان نقطه‌ی کور ذهنی ما را فریاد می‌زند. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چقدر از این تنهایی، حاصل پیش‌فرض‌های مغز خودمان است؟

راهکار:

این حس که «هیچکس شبیه من نیست»، آینه‌ای است که دقیقاً همان ویژگی‌ای را نشان می‌دهد که در همه مشترک است: تمایل به دیده شدن به‌عنوان یک استثنا. شاید آن‌ها هم همین را درباره خودشان فکر می‌کنند.