اعتراف عاشقانه: از داشتنت دیوونهام و مدیونتم:
عشق پرشور از نظر عصبشناسی شبیه اعتیاد است: دیدن معشوق ناحیهٔ تگمنتال شکمی را فعال و دوپامین ترشح میکند؛ همان مسیری که مواد مخدر و قمار فعالش میکنند. تازه سطح سروتونین عاشق هم به اندازهٔ بیماران وسواس فکری-عملی پایین میآید؛ پس «مجنون بودن» فقط استعاره نیست، یک وضعیت شیمیایی است. این وضعیت معمولاً پس از حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه با سیستم دلبستگی اکسیتوسینی جایگزین میشود. آیا این «بدهی عاطفی» را با شیمی پیوند میزنی یا با انتخاب؟
راهکار:
جالب است که واژه «مدیونم» رنگ قرض و حسابوکتاب به رابطه میدهد؛ اگر «ممنونم» را جایگزینش کنی، همان حس قدردانی بدون سنگینی بدهی منتقل میشود و عشق سبکتر نفس میکشد.