احساس خطر از آدم‌ها

احساس امنیت فقط در کنار آدمای مرده؟:

این ایده که تنها مردگان بی‌خطرند، یادآور پارادوکس «هوبزی» است: در وضعیت طبیعی، زندگی انسان «منزوی، فقیر، زشت، وحشیانه و کوتاه» است. ترس دائمی از دیگران، بنیان جامعه را می‌سازد، اما همین جامعه‌ای که برای امنیت ساختیم، خود منبع جدیدی از خطر می‌شود. آیا اعتماد یک توهم ضروری است؟

راهکار:

این حس، که در روان‌شناسی اجتماعی «بی‌اعتمادی تعمیم‌یافته» نامیده می‌شود، اغلب ریشه در تجربیات مکرر آسیب دارد. نقشه‌برداری از دایره‌ای کوچک و امن از ارتباطات، حتی یک یا دو نفر، می‌تواند نقطه شروع برای بازتعریف مرزهای امن باشد.