عشقی که دنیام را خلاصه کرد:
از دیدگاه عصبشناسی، عشق شدید فعالیت در قشر پیشپیشانی مغز (مرکز قضاوت و منطق) را کاهش میدهد و در عوض سیستم پاداش دوپامینی را به شدت فعال میکند. این همان فرآیندی است که در اعتیاد نیز دیده میشود؛ تو گویی معشوق تبدیل به یک «فقطاو» میشود که تمام توجه و لذتهای دیگر را تحتالشعاع قرار میدهد. آیا این تمرکز اجباری ذهن، موهبتی است یا نوعی اسارت زیبا؟
راهکار:
برای گسترش این حس، میتوانید یک فعالیت مشترک جدید و ساده (مثل کاشتن یک گل یا ساختن یک پلیلیست موسیقی) را با معشوقتان شروع کنید. این کار فضای عاطفهتان را از حالت ذهنی محض به یک خاطرهی ملموس و تکرارپذیر تبدیل میکند.