حال خوب مثل مواد: اعترافی عاشقانه و کنایهآمیز:
جالب است بدانید که عشق و مواد مخدر هر دو مسیرهای دوپامین و سیستم پاداش مغز را فعال میکنند. تصویربرداری مغزی نشان میدهد عشق رمانتیک همان نواحی را روشن میکند که کوکائین! اما تفاوت اینجاست: برخلاف مواد، عشق تحمل ایجاد نمیکند و دوزش را کم نمیکنی. حالا سؤال اینجاست: اگر عشق یک داروی طبیعی است، چرا ترک آن اینقدر سخت است؟
راهکار:
این تشبیه را میشود از لنز نوروشیمی هم دید: عشق واقعاً همان مسیرهای دوپامینی مغز را فعال میکند که مواد مخدر. اما برخلاف مواد، عشق پایدار تحمل ایجاد نمیکند و دوزش را کم نمیکنی. این یعنی تو به جای «مصرفکننده»، «تولیدکننده»ی حال خوبی. جذابتر اینکه همان حس را میتوان با فعالیتهایی مثل موسیقی، ورزش یا حتی نوازش حیوان خانگی هم بازتولید کرد. شاید وقتش رسیده بجای مقایسه، این ظرفیت درونی را کشف کنی.