پر از حرف ولی خاموش؛ وقتی کلمات در گلو خفه میشوند:
آیا میدانید برخی افراد اصلاً صدای درونی ندارند؟ پژوهشهای اخیر پدیدهای به نام آنندوفازیا (Anendophasia) را تأیید کردهاند؛ وضعیتی که در آن فرد نمیتواند با خودش حرف بزند یا افکارش را به شکل کلمات بشنود. این یعنی «سکوت درونی» مطلق! اما تو از لبریزی سخن و خاموشی گفتار میگویی؛ انگار درونت غوغایی خاموش دارد. جالب اینجاست که برخی از این افراد خلاقیت بصری خارقالعادهای دارند. آیا خاموشی درون همیشه نشانهی نبودن حرف است؟
راهکار:
گاهی سکوت، رساترین فریاد است؛ بالهای خاموشی میتوانند تو را به پرواز درآورند، نه زندان کلمات. وقتی واژهها زیادی حبس میشوند، شاید راه فرار ذهن، تصویر است، نه صدا.