بهشت که نه، جهنم در کار است؟ نگاهی به ریشه احساس عذاب درونی:
در روانشناسی شناختی، تصور بهشت و جهنم نه یک پیشگویی، که برآیند «خطای پیشبینی» مغز است: شبکه پیشفرض مغز وقتی درباره آینده نامطمئن است، بدترین سناریو را شبیهسازی میکند تا آمادهات نگه دارد. این همان مکانیزمی است که نیاکان ما را از خطر نجات داد؛ پس حس «جهنمی در کار بودن» احتمالاً فقط یک آلارم تکاملی است، نه واقعیت. سؤال: اگر این آلارم را بشناسی، باز هم به آن اعتماد میکنی؟
راهکار:
این جمله را میتوان وارونه خواند: هر جا حس «جهنم در کار است» به سراغت میآید، در واقع یک بهشتِ از دست رفته یا نرسیده را در ذهن داری. این تردید، یک سؤال پنهان است: چه چیزی در زندگی برایت آنقدر ارزش دارد که نبودنش اینقدر عذابآور است؟