دلتنگی، تنها سهم من از تو:
تحقیقات عصبشناختی نشون داده وقتی دلتنگ کسی میشیم، همان نواحی مغز فعال میشن که در پاسخ به درد فیزیکی روشن میشه. یعنی دلتنگی واقعاً «درد» داره – یک مکانیسم تکاملی برای جلوگیری از قطع پیوندهای اجتماعی. جالب اینکه حتی تصور کردن چهره کسی که دلتنگش هستی، میتونه سطح کورتیزول رو بالا ببره و سیستم ایمنی رو تضعیف کنه. پس این حس بیدلیل نیست.
راهکار:
دلتنگی یه جور نشونهست از عمق عشق – شاید بهتره بهجای غصه خوردن، این حس رو توی یه متن یا ترانه تبدیل کنی؛ مثل خیلی از شاعرا که از دلتنگی شاهکار ساختن.