احساس هیچی نداشتن

حس می‌کنی هیچی نداری؟ به مادرت نگاه کن:

در روان‌شناسی، شنیدن صدای مادر باعث ترشح اکسی‌توسین و افت کورتیزول می‌شود؛ پژوهش دانشگاه ویسکانسین نشان داد دخترانی که صدای مادر را می‌شنوند، مثل دریافت یک آغوش شیمیایی آرام می‌شوند. در اسطوره‌های بین‌النهرین، الهه‌ی مادر هم «آفریننده» است هم «پناهِ هیچ‌ها». پارادوکس: حسِ هیچ نداشتن، اغلب فاصله گرفتن از یک پیوند است، نه نبود دارایی.

راهکار:

از منظر نظریه‌ی دلبستگی، مادر در ذهن ما «پایگاه امن» است؛ رابطه‌ای که حتی تصورش ضربان قلب و کورتیزول را آرام می‌کند. پس حسِ «هیچی ندارم» اغلب نداشتنِ همین تکیه‌گاه امن است، نه نداشتن دارایی. این جمله را می‌توانی به‌صورت یک پرسش بسط دهی: اگر مادر نبود، چه چیز دیگری برایت نقش پایگاه امن را دارد؟