بله آقای نامجو، منم از هم گسسته ام!:
جالب است بدانید در روانشناسی به این حالت «شکاف وجودی» میگویند؛ جایی که هویت فرد به تکههایی جدا از هم تبدیل میشود. اما پژوهشها نشان میدهد مغز انسان توانایی «انعطافپذیری عصبی» دارد و میتواند این تکهها را در قالبی نو بههم متصل کند. شاید گسستگی، فقط مقدمهای برای یک ساختار قویتر باشد. چه طور میتوان از دل شکستگی، طرحی تازه ساخت؟
راهکار:
این حس گسستگی همانقدر که ویرانکننده به نظر میرسد، میتواند نقطهی شروع بازتعریف خودت باشد. تکههای پراکنده را نه با چسب، که با نگاهی تازه کنار هم بچین.