احساس گرفتاری

رهایی از سکانس غمگین زندگی با تغییر روایت ذهن:

وقتی احساس می‌کنیم زندگی‌مان در «غمگین‌ترین سکانس» گیر کرده، در واقع ذهن‌مان در حال بازتولید یک روایت منفی است. روانشناسی شناختی به ما می‌آموزد که با تغییر این «فیلمنامه ذهنی» و تمرکز بر عاملیت فردی، می‌توانیم کارگردان سکانس‌های بعدی باشیم. این حس گیر افتادن، خود نشانه‌ای برای شروع تغییر است.

راهکار:

برای خروج از این «سکانس»، ذهن‌آگاهی را تمرین کنید. با مشاهده بی‌قضاوت افکار و احساسات خود، به جای همذات‌پنداری کامل با آنها، فضایی برای انتخاب واکنش‌های جدید ایجاد می‌کنید. این گام کوچک، در طول زمان، فیلمنامه ذهنی شما را بازنویسی می‌کند.