تقدیر یا تقصیر؟ تردید در جایگاه زندگی:
در روانشناسی، 'خطای بنیادین اسناد' میگوید ما موفقیتها را به خود و شکستها را به تقدیر نسبت میدهیم. جالب اینکه مغز انسان برای کاهش اضطراب وجود 'تقدیر' را میپذیرد چون پذیرش کامل تصادفی بودن جهان طاقتفرساست. آزمایشهای لیبت نشان داد تصمیمات آگاهانه ما چند میلیثانیه بعد از فعالیت ناخودآگاه مغز رخ میدهند، یعنی شاید نه تقدیر باشد و نه تقصیر، بلکه توهم کنترل است.
راهکار:
این پرسش مرز بین قربانیبودن و مالکیت زندگی را نشان میدهد. جایی که میایستی، اگر تقصیر توست، پس قدرت تغییرش هم دست توست.