دختر بودن جرم نیست؛ روایت یک باور نادرست اجتماعی:
واقعیت علمی: در نوروبیولوژی، مغز زن و مرد تفاوت ساختاری چندانی ندارد و تفاوتهای رفتاری عمدتاً حاصل «پلاستیسیته عصبی» ناشی از تربیت اجتماعی است. جالبتر اینکه در جوامع برابریطلب مثل ایسلند، زنان در ریاضیات و رهبری عملکردی برابر یا بهتر از مردان دارند. پس «دختر بودن» یک برچسب فرهنگی است، نه یک نقص زیستی. سوال به جامعه: اگر فردا همه کلیشههای جنسیتی ناپدید شوند، کدام بخش از هویتت را بیشتر از دست میدهی؟
راهکار:
این جمله بازتاب یک باور درونیشده از تبعیض سیستمی است. تحقیقات نشان میدهد جوامعی که کلیشههای جنسیتی را نهادینه میکنند، نرخ افسردگی و خودکشی در زنان را تا ۴۰٪ افزایش میدهند. راهکار عملی: اگر این حس را داری، یک لیست از ۱۰ دستاوردی که به خاطر زن بودنت به دست آوردهای بنویس (مثل همدلی، تابآوری، چندوظیفهای بودن). این کار مدارهای عصبی مرتبط با شرم را بازنویسی میکند.