احساس گناه بخاطر لبخند زدن بعد از غم؛ وفاداری به رنج:
این حس در روانشناسی «شادیستیزیِ سوگ» نام دارد؛ مغز برای حفظ پیوند با فرد یا خاطرهٔ ازدسترفته، نورونهای دوپامین را مهار و آمیگدال را فعال میکند تا شادی را تهدید اعلام کند. پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد افراد سوگوار هنگام دیدن لبخند دیگران، به جای همدلی، واکنشِ «خیانت» و انزجار اخلاقی نشان میدهند. پس این لبخند نزدنِ شما نه ضعف، که سازوکارِ بیولوژیکِ وفاداری است.
راهکار:
شاید لبخند زدن نه خیانت به گذشته، که ادای احترام به انسانی است که هنوز میتواند زندگی را ادامه دهد؛ غم و شادی میتوانند همزمان کنار هم بایستند.