داستان نبودنت و تاثیر غیبت:
مغز انسان در غیاب عزیزان، همان نواحی مرتبط با حضور فیزیکی را فعال میکند؛ این پدیده 'بازنمایی ذهنی' نام دارد. یعنی نبودن تو هم داستان خودش را دارد و مغز مدام آن را بازسازی میکند. جالب است بدانید که این مکانیسم تکاملی برای تقویت پیوندهای اجتماعی طراحی شده. آیا تا به حال به این فکر کردهای که چرا غیبت بعضیها بیشتر از حضورشان در ذهن میماند؟
راهکار:
این سوال، پارادوکس جالبی را مطرح میکند: نبودن گاهی بیشتر از بودن در ذهن میماند. شاید دلیلش این باشد که داستانهای ناتمام همیشه جذابترند.