توقف زمان در دیماه؛ چرا با وجود پایان اردیبهشت، یخ زدهایم؟:
مغز انسان زمان را از طریق الگوهای فعالیت دوپامینرژیک در جسم مخطط کدگذاری میکند. تجربه «توقف در دیماه» با پدیدهای به نام «اتساع زمان ذهنی» همپوشانی دارد: وقتی سیستم پاداش مغز به دلیل بار عاطفی کمفعالیت میشود، فواصل زمانی طولانیتر احساس میشوند. در افسردگی فصلی، نور کم باعث افزایش ملاتونین و کاهش سروتونین میشود و ساعت بیولوژیک را در یک حالت شبهزمستانی قفل میکند. جالب اینکه پژوهشها نشان میدهند تنها ۲۰ دقیقه نوردرمانی صبحگاهی میتواند این خطای درونی را بازنشانی کند.
راهکار:
این حس که زمان متوقف شده، اغلب یک مکث محافظتی است، نه یک نقص. ذهن، درست مثل طبیعت، گاهی زمستانی درونی را تجربه میکند تا ریشهها را بازسازی کند؛ بهار بیرون فریبنده است اگر درون هنوز در حال ترمیم باشد.