احساس در شأن نبودن

خودکار اکلیلی و زندگی‌ای که در شأنم نیست:

براق بودن خودکار اکلیلی فقط نوستالژی نیست؛ روانشناسان تکاملی می‌گویند انسان به اشیاء درخشان واکنش مثبت نشان می‌دهد چون درخشش را با آب و بقا مرتبط می‌دانسته. بعدها همین سوگیری به کالاهای لوکس و براق منتقل شد. در بزرگسالی، حس «در شأنم نیست» از مقایسه خودِ ایده‌آل کودکی با خودِ واقعی می‌آید؛ شکافی که روانشناسی به آن «ناهماهنگی خودآرمانی» می‌گوید. هرچه فاصله بیشتر، طنز تلخ‌تر می‌شود.

راهکار:

این جمله را می‌توان یک مانیفست طنزآمیز نسلی خواند؛ همان حسی که به خودکار اکلیلی داشتی، معیار انتخاب‌های امروزت است. زندگی بزرگسالی فقط وقتی بی‌عرضه به نظر می‌رسد که دیگر دنبال چیزهای براق و هیجان‌انگیز نمی‌گردی.