چرا بعضی آدمها ناگهان برایمان بیاهمیت میشوند؟:
در روانشناسی به این حالت «خستگی عاطفی» میگویند. مغز پس از تکرار ناامیدی، برای محافظت از انرژی، مسیرهای عصبی مرتبط با اهمیتدادن به یک فرد را بهمرور هرس میکند؛ دقیقاً مثل سیناپسهایی که در نوجوانی حذف میشوند. ترشح مداوم کورتیزول در رابطههای نابرابر باعث میشود آمیگدال یاد بگیرد دیگر آن چهره را تهدید یا پاداش نداند. نتیجه: همان آدم قبلی، با همان صدا و شکل، در مغز شما به یک داده خنثی تبدیل میشود. این گذشتن نیست؛ خاموشکردن یک مدار پرهزینه است.
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه «صرفهجویی شناختی» دید: ذهن برای بقا، احساسات پرهزینهی مکرر را کمرنگ میکند. پس این بیاهمیتشدن لزوماً سردی نیست؛ شاید نشانه تمامشدن ظرفیت نگهداشتن کسی است که حضورش مدام هزینه داشت.