وقتی برای حرف زدن هم بیجان میشوی:
در روانشناسی، «الکسی تایمیا» ناتوانی در شناسایی و توصیف احساسات است. جالب است که مغز در مواجهه با درد شدید عاطفی، گاهی مناطق مربوط به پردازش کلام را «خاموش» میکند تا از فروپاشی بیشتر جلوگیری کند. این سکوت، یک مکانیسم دفاعی پیشرفته است. آیا این بیزبانی، بیشتر شبیه یک خاموشی اجباری است یا یک انتخاب آگاهانه؟
راهکار:
گاهی این سکوتِ سنگین، خودش یک بیان کامل است. شاید بهتر باشد به جای فشار آوردن برای حرف زدن، این حالت را در قالب یک اثر هنری ساده (یک خط نقاشی، چند نت موسیقی، یا نوشتن همان یک خط) بیرون بریزید. هدف ارتباط نیست، تخلیه است.