عشق به خدا: یک رمان عاشقانه بیپایان:
مطالعات تصویربرداری عصبی نشان میدهند که وقتی افراد عمیقاً خدا را دوست دارند، همان نواحی مغزیشان فعال میشود که در عشق رمانتیک روشن میشود، از جمله جسم مخطط شکمی. یعنی مغز ما میان عشق الهی و عشق زمینی تمایزی قائل نیست؛ هر دو یک کوکتل شیمیایی مشابه از دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکنند.
راهکار:
در ادبیات عرفانی فارسی، عشق به خدا اغلب در قالب عشق زمینی روایت میشود. شاید ناخودآگاه به همان رمان ازلی اشاره داری.